Eremetaal

Na een natte zaterdag klaarde het weer in Brabant gelukkig weer op, zodat op zondagmorgen het zonnetje zich weer liet zien. Een welkome warmtebron bij de toch wat frisse ochtend temperatuur. Zestien heren en een dame hadden zich gemeld voor de tocht van vandaag, die vanwege verhinderingen voor sommigen verrassend genoeg niet richting Ekkersweier of Bavaria voerde, vandaag werden de dijken aan de zuidzijde van de Maas met een bezoek van TWC Volkel vereerd.

Er stond een stevige zuidwestenwind, waardoor de “heenreis” richting de Maas via Zeeland en Reek schijnbaar moeiteloos weggetrapt kon worden. Aangekomen in Keent, waar we de dijk opdraaiden, werd duidelijk dat de route over de dijk ons wat meer kruim zou gaan kosten. Met een flinke wind tegen werden achtereenvolgens Ravenstein, Demen, Dieden, Megen, Macharen en Oijen doorkruist, op weg naar ons pauzeadres, café van de Wetering in Lithoijen.

De kroegbaas had voor ons, ondanks ziekte en een uitstaande verkoop van het café, de deuren geopend, bij aankomst werd voor ons de koffie al ingeschonken. Na bestudering van de fotofinish bleken we vervolgens alle zeventien in exact dezelfde tijd bij het café gefinisht te zijn, zodat na de koffie aan het voltallige gezelschap ex aequo de “Café van de Wetering-eremedaille” kon worden uitgereikt.

Behangen met al dat eremetaal kon vervolgens het restant van de tocht worden afgelegd. Het eerste deel met een aanloop door de polder en een aanzwellende wind vol op kop kostte weer de nodige zweetdruppels, waarbij menigeen profijt had van het ’s morgens in alle vroegte verorberde bordje Brinta voor de hoognodige energie. Gelukkig werd het daarna tegen de wind in laveren via Geffen, Heesch, Nistelrode en Slabroek. Moe maar voldaan bereikten we tegen 12 uur Volkel weer, met een voor deze omstandigheden zeer verdienstelijk gemiddelde van ruim 29 km per uur.

Vingerhoed

Marion en Thea, hebben diverse tochten in allerlei soorten en lengtes. Vele zijn er jaloers op, zij hebben een ruime keuze aan tochten die ze zelf bedacht hebben. Thea trouw met de rol op de fiets en Marion met de navigatie en zo komt het altijd goed. Met 8 fietsers waren we, geen C rijders meer want die fietsen s’morgens. En ons clubje is klein vanwege ziekte, vakantiegangers en sommige hebben weekend dienst.

Buien waren voorspeld, nou dat was te merken. Voor we van huis vertrokken regende het al. Eenmaal bij de Schakel was het over. Toen we vertrokken amper in de Schoolstraat moesten de jassen alweer aan. En zo ging het, jassen aan en jassen uit. Toch viel het al met al reuze mee want ondanks zeer dreigende wolken, harde wind kwamen wij er nog goed vanaf.

Toen we bij onze pauze plek aankwamen hadden ze daar net van tevoren een flinke bui gehad, die hadden wij dan mooi ontweken. Bij viskwekerij de Stroom dronken wij koffie/thee. Hier wordt de Afrikaanse meerval gekweekt, op een duurzame manier. Er worden excursie gegeven, ook toen wij er waren. Wij kwamen voor de koffie en verder was er genoeg rond te kijken. Ook de wc is een bezoekje waard. Prima plek, deze keer zaten we binnen.

Na de pauze was de zon er, en de lucht was blauw. De regenjassen werden opgeborgen, en mouwtjes gingen omlaag. Dan is het weer zomer. We hebben prima gefietst, geen lekke banden gehad. Marion en Thea hadden de wegen met nieuwe grint ontweken, allemaal prima geregeld. Eenmaal In Volkel was de kermis al in volle gang.

Niederrhein Weeze

Deze door regen uitgestelde route moest gereden worden. Niet alleen omdat de uitzetter er moeite voor doet om het te bedenken en te onthouden maar ook omdat het een mooie tocht is. Op de ochtend van 2 september staan, om 08.30 uur, 6 clubleden klaar voor een rit van de C groep.

Mien en Piet Selten besloten zelf een tocht te rijden toen zij hoorden dat er een 120 km tocht op het programma stond. Dus met 3 heren en een dame (2 A rijders en 2 C rijders) startten met een heerlijk zonnetje. Via Mill, Haps, Oeffelt, Gennep, Siebengewald, Bergen en de Weller Hut ging het de grens over naar het vliegveld Niederrhein voor de pauze.

Hier praatten we nog even na over de geweldige natuur die we gepasseerd zijn. Op de Eckeltseheide graasde een schaapskudde in de ochtend mist met een heuse herderin. Het glooiende gebied heeft na iedere bocht en na iedere heuvel weer wat moois in petto. Een kop koffie op het vliegveld is een avontuur apart. Door de ver doorgevoerde automatisering krijgt de dame in het restaurant geen cent meer in de hand. Alles in de betaal-wissel-teruggeef-machine..? Verder verwacht je vliegtuigen op een vliegveld. Het bleek komkommertijd toen wij er waren. Geen een vliegtuig geland of opgestegen in die drie kwartier.

De terugweg leidde ons via de Weller hut naar Well, Wansum, Venray, Ijsselstein, Rips, Elzendorp en Venhorst naar Volkel. Wij kwamen om 13.15 uur binnen. Net op tijd om de D groep uit te zwaaien. Vera, Jan en Marcel bedankt voor een mooie ochtend.

Beerendonk

Het is puur toeval dat de C en de A in het weekend van 9/10 september de zelfde route rijden. Op zaterdag mocht Jan van Schijndel dus al een stuk proeven van deze interessante tocht met veel afwisseling. Nou dat was de bedoeling, goed voorbereid.

Route paraat stonden er om 08.30 uur 2 C en 1 A rijder klaar in de stromende regen. Het weer voorspelde niet veel goeds. De keuze viel op met zij drieën een verkorte versie van deze tocht te rijden en met een klein lusje naar St.-Walrick (pauzeplek) te rijden. Daarna zien we wel hoe het met het weer zit.

En het klaarde op zodat we de hele route na de pauze toch uitgereden hebben. Zo kwamen we nog aan zo’n 75 km. Vooral de stukken langs de Beerendonkse plassen en het vernieuwde fietspad bij Heumen waren schitterend. Na een rit die beter afliep dan hij begon kwamen we om 11.45 uur in Volkel aan.