Venn und See 2017

Om 06:35 uur vertrekken we vanaf het Schakelplein richting Eupen. Frank van Avoort, Erik van den Broek, de gebroeders Robben, Jan van Schijndel, Kees Verboom, Gerry Verstraten, Toon Vervoort, Gijs Wijderveld en gastrijder Harm van de Zande. De volgwagen is bemand door Theo Raijmakers en Piet van Maasakkers.

Via de A2 kwamen we in Maastricht aan. Om deze stad te passeren is het nu een appeltje eitje om door de nieuwe tunnel richting Luik te gaan. In Eupen waren ze nog niet klaar met de weg en moesten daarom de omleiding volgen. Op het parkeerterrein aan de Schilsweg in Eupen was het omkleden om, om 09:00 uur te vertrekken aan de tocht.

Routes des Fagnes et Lacs (FR), Venn und Seen Route (DE) of Venen- en Merenroute (NL). Zoals de benaming al aangeeft, voert de route voor een groot deel over venen en langs meren. Het hooggelegen gedeelte van de route, ongeveer tussen Eupen en Malmédy, heet de Hoge Venen. Dit gebied is een uitgestrekt veenplateau, dat door zijn hoge ligging veel bewolking en kou opvangt. De route bevat twee zeer lange beklimmingen, maar volgt verder een golvend parcours. Beide lange beklimmingen komen (uiteraard) uit boven op de Hoge Venen.

Door het ruige winterse klimaat en de natte veengronden heeft het een bijzondere flora en was het in het verleden onbewoonbaar en ondoordringbaar. Samen met de Eifel vormt het een uitgestrekt beschermd natuurgebied. Verder gaat de route langs drie stuwmeren, namelijk die van Eupen (1951), Robertville (1928) en Bütgenbach (1932). De tweetalige benaming geeft aan dat de route zowel door een Frans- als Duitstalig gebied loopt. De routebordjes geven het taalgebied aan. In het Duitstalige gebied ga je 10 km door een stukje Duitse Eifel, en verder door Duitstalig België. De inwoners mogen hier van de Belgische regering naast het Frans het Duits (hun oorspronkelijke taal) gebruiken in het onderwijs en regionale bestuur.

De elf renners waren goed aan elkaar gewaagd. Maar 5 renners hadden tijdens de eerste klim toch even een afslag gemist. Toen we boven aan waren, waren ze in velden of wegen te zien. Maar na even wachten hadden ze de goede route toch te pakken en konden ze gezamenlijk verder richting Duitsland. Het was voor geen meter vlak en de klimmetjes kwamen dan ook achter elkaar.

Om 11:45 uur kwamen we in Amel aan waar de pauze was. We werden hartelijk ontvangen door de gastheer dhr. Peters. Hij had gezorgd voor een lekker bakske koffie met rijsten tarte. Om 12:35 uur werd de route vervolgd. Het landschap en weer was voortreffelijk. Hier doe je het voor. Wat kan fietsen dan leuk zijn.

Zachtjes aan gingen we richting Malmedy maar net voor Malmedy kregen we een gemeen/pittig klimmetje. Even door het centrum van Malmedy, om daarna gelijk aan de Baraque Michel te beginnen. Een mooie klim met als laatste stuk veel vals plat om aan de top te komen. Hierna konden we aan de lange afdaling beginnen naar Eupen. Gerry kon op dat moment niet op het grote blad fietsen want zij batterij van zijn schakelmechanisme was bijna leeg.

In hogesnelheid kwamen we in Eupen aan. Even omkleden en nog met z’n alle een afzakkertje pakken bij Zur Weserbrücken. Om 16:00 uur vertrokken we richting Volkel om daar om 18:00 uur te arriveren. We konden terug kijken op een prachtige route met bijzonder mooi weer.