Blog

Jean Nelissen Classic 2018

Op 22 januari appt Frank Verwegen; heb mij zelf vanavond al ingeschreven voor de Jean Nelissen Classic dus nu kan ik gaan???? Een vraag, maar het avontuur naar Luxemburg is een feit en even later schrijven ook John, Kees, Sven en Phyllicia zich in voor de monstertocht van 220 km en 4300 hoogtemeters.

De organisatie is in goede handen bij Frank en zo boekt hij op Beter-Uit vakantiepark Walsdorf een challet voor 2 overnachtingen met 2x ontbijt en 2x warme maaltijd voor maar €108 per persoon. Later zou blijken dat we een uitstekende slaapplaats hadden, met voorafgaand aan de classic een perfect pasta buffet en na afloop een heerlijke BBQ samen met nog zo'n 70 andere wielerliefhebbers.

De week voorafgaand aan de tocht was door watersnood in de hoek van 'Klein Zwitserland', zoals gebied bij Echternach wordt genoemd, en daardoor had de organisatie (Driebergse Toer Club) enkele alternatieve voor wegafsluitingen door omvallende bomen en modderstromen.

Op vrijdag ochtend was het zover, met zijn vijven richting Viande om in het dorpje Walsdorf neer te strijken op het vakantiepark. We waren duidelijk een van de eerste, maar de rest van de fietsers zou volgen. Na inkwartieren, de fietsen van de dragers genomen, wordt is de klim met afdaling naar de start ingezet. Eerst een terras opgezocht, waar Sven de lieftallige bediening diep in de ogen bleef staren tijdens dat deze even zwoel en wulps de bestelling opnam. Nadien toch maar de inschrijving geregeld want we kwamen immers om te fietsen, en dus weer terug naar de camping. Na de pasta party niet al te laat gemaakt, we zouden op zaterdag om 6 uur al weer aanschuiven bij het ontbijt om zodoende vroeg van start te kunnen gaan.

Het was zaterdag ochtend vroeg maar de weersomstandigheden uitmuntend, 17 graden met nauwelijks wind. Vanuit Viande vertrokken we richting het zuiden, met als eerste klim de Kierchestrooss Fouhren, gemiddeld 5,3%, en daarna Hauteur de Marxbierg en de steilere Rampe de Hoesdorf, gemiddeld 11,3% met maximum van 25%. Zo konden we er langzaam, zeg maar gerust meteen inkomen. Jean Nelissen Classic is een aaneengeregen lus van lusjes, met de grote lus rondom Luxemburg en bij iedere heuvel/berg een lusje naar boven en terug.

Na 43 km arriveerde Frank en John bij de eerste controle post, voor Belgische begrippen karig, voor Hollandse begrippen voldoende, waar we onze bidons konden vullen en wat te eten was uitgestald. Even later zouden ook Phyllicia, Sven en Kees hun voorraad aanvullen en verder rijden. Een verbindingsweg langs rivier de Sauer brengt ons naar Echternach, waarna we Montee de Melick, Eminence de Consdorf en Passage de Waldbillig zouden gaan beklimmen, allen gemiddeld zo'n 6% met uitschieters tot 24%. Even voor de tweede controlepost zou Cote de Birkelt nog aan dat lijstje worden toegevoegd.

Inmiddels was de zon al aardig aanwezig en werd het langzaam benauwend warm. Op de tweede controlepost stond al een aardige rij voor de water inname. Men kon duidelijk de drukte niet goed aan, maar naar enig wachten zijn we toch met volle bidons kunnen vertrekken. Enkele klims verder lag de derde controlepost op zo'n 132 km van het startpunt. Inmiddels was het echt heet en gelukkig het water hier wel voldoende aanwezig. Het venijn zou in de staart gaan zitten.

Even een selfie met Frank en verder richting noord Luxemburg, via beklimmingen als Cote de Bourscheid, Passage de DirbachHeuteur de Dahl en Roches de Kautenbach, klims varierend van 900 m tot meestal rond de 4000 m lengte en gemiddeld weer zo'n 6% met uitschieters van 24%. Tot rust komen ofwel actief herstellen is er niet bij, de ene na de andere bult, zonder ophouden. In een groepje kruipen heeft hier geen zin.

Na de vierde controlepost op zo'n 170 km zou de hel langzaam aan losbreken, een drietal lange klims bracht ons bij de laatste 20 km. Nog even pauzeren met een cola voor aanvang van de Mur de Putscheid, gemiddeld 7% en maximaal 22%, echter de eerste 3 km gewoon constant 10%. Het toetje was Mont St. Nicolas, tegen het stuwmeer nabij Viande loodrecht omhoog, gemiddeld 11% met maxima van 21% en 2000 m lang. Een soort extreme variant van de welbekende Oude Holleweg. Daarna kwam de finish als geroepen.

Die avond werd onder het genot van de BBQ en een helder glas Diekirch bier de tocht nog eens dunnetjes doorgenomen om daarna als een blok in slaap te vallen.

Een tocht om nooit te vergeten en om op de bucket list te houden!

Gelezen: 566 keer

Gerelateerde items (op tag)

Populair